Gulu Youth Festival

Wanneer het op organiseren, plannen en op tijd komen aan komt, gaat het in Oeganda er iets anders aan toe dan in Nederland. Als Nederlandse die werkt met deadlines, schema’s en planningen is een flexibele instelling vereist en dat gaat mij in Oeganda best goed af. Totdat we de rollen gingen verdelen voor de eerste editie van het Gulu Youth Festival.

Het Noord-Oegandese Gulu stond zaterdag 14 januari in het teken van het eerste festival ooit georganiseerd in deze stad. Het Gulu Youth Festival trok duizenden nieuwsgierige bezoekers. Dat een festival organiseren in Oeganda er iets anders aan toegaat, werd al snel duidelijk.

Ushering

Tijdens een van onze vergaderingen twee dagen daarvoor gingen we de takenverdelen. Dat betekende een Cre8-collega of Yaden-collega gekoppeld aan een groepsleider en/of andere deelnemers. Nadat ik vriendelijk had bedankt voor ushering. Het spelen van gastvrouw, leek ik wel een geschikte kandidaat voor stagemanager samen met 3 deelnemers.

In goede banen?

Maar hoe leid je als stagemanager dit in goede banen als er duizenden toeschouwers zijn die rijen dik overal rond het podium staan? Je niet beschikt over de moderne technische middelen, zoals oortjes? De uitgenodigde groepen er nog niet zijn of niet compleet? Je eerst door een mensenmassa moet om de MC of time keeper te vinden?

Iedereen zich tegelijkertijd omgaat kleden en zich allemaal bedenken dat ze er klaar voor zijn? Ongeacht of ze wel of niet compleet zijn. Ik zuchtte diep en keek om mij heen naar de in mijn ogen Afrikaanse chaos. De chaos die je op een markt of bij het busstation aantreft.

Westers denken

Mijn twee stagemanagers stonden op het podium en mijn Hollandse werkwijze liet duidelijk te wensen over. Voordat we überhaupt waren begonnen, was het programma al omgegooid. Ik ben gaan zitten en heb het volledig over mij heen laten komen, beseffend dat ik veel te Westers had gedacht. Gelukkig heb ik mij op een andere manier nuttig gemaakt door het verschaffen van water, sodas en cakejes.